من بودم و یه آسمون ستاره

کباده ی عاشقی

درمحضرعشق شکایاتی نیست

ازدرددل اوحکایاتی نیست

ازچهره ی اوغنچگان درعجب اند

این خلق خداتافته ی چیست مگر؟

افسوس

اگرروزی گذرکردی زقبرم                            زآن قبرمخوف وپرزدردم

مگرروزی برایم اشک ریزی                         که بینی من دراین دنیاچه کردم

                                      * * * * * * *

کیفر

اگرروزی گذرکردی زقبرم                         زآن قبرمخوف وپرزدردم

برای لحظه های بی توقف                          بزن زانوی غم راباتضرع

نه اشکی رابریزبرخاطرمن                        نه اشکی رابریزبرمقبرمن

بدان آن روزبایداشک ریزی                       که بینی خویش رادربسترمرگ

                                      * * * * * * *

اسیر

سلام برتو،توای هم قصه ی من

                                توای پروانه ی وارسته ی من!

                                سلام برتو،توای که بی ریایی

                                زکنج میله هاغم می زدایی

                                   * * * * * * *

همین جوری

درمکتب عشق خوانده ام درس

کزرخصت اوبرده ام رنج

بشنوتوزمن قصیده هارا

ابیات مرابگیراندرز

اینها سروده های:دخترکهکشان تاریک اند(پگاه)/منتظرانتقادات وپیشنهاداتتان هستمJ